Zorg Voor De Zorger

Er zijn veel beroepen in de zorgsector die het uiterste vragen van de zorgverlener, denken we maar aan de palliatieve zorg,mantelzorg, of de hoge werkdruk in ziekenhuizen en zorgcentra, enz… Door deze taak op u te nemen komt u in direct contact met het leven van andere mensen. Zowel de hoge werkdruk, als de psychische draaglast kan teveel worden en leiden tot burn out. Ook secundaire traumatisering kan een oorzaak zijn van stress en burn out. Secundaire traumatische stress, of Compassion fatique = wanneer het lijden van de patiënt herkenningspunten heeft met je eigen trauma's en privéleven.

Je zorgt voor anderen vol toewijding en behartiging, je neemt die zorg op jou, maar wie zorgt er voor jou wanneer die draaglast teveel wordt? Het is belangrijk dat je als hulpverlener je grenzen stelt en beschermt. Hierover dient gewaakt te worden, want de kwaliteit van zorg die we geven is afhankelijk van de mate waarin de zorgverlener zichzelf verzorgd en zich verzorgd voelt. De allereerste stap is te erkennen dat je "geraakt" wordt door je werk. Leer eigen stresssignalen tijdig te herkennen, en leer omgaan met stress. Ventileer met je collega's en aarzel niet om hulp te vragen. Het is belangrijk te beseffen dat "geraakt" worden door je werk niet als een falen mag worden gezien. De meerderheid van de hulpverleners hebben het heel moeilijk om zelf hulp te vragen, of om zelfs maar te erkennen dat men erdoor zit. Zowel de organisatie als de hulpverlener zelf dienen hierin hun verantwoordelijkheid te nemen door bv intervisie en supervisie aan te bieden en er gebruik van te maken want:

"De kwaliteit van goede zorgverlening staat of valt met de mate waarin de zorgverlener ook voor zichzelf zorg draagt!" - E.A. Berchem